کار ما نیست شناسایی راز گل سرخ
کار ما شاید این است
که در افسون گل سرخ شناور باشیم
پشت دانایی اردو بزنیم
دست در جذبه یک برگ بشوییم
و سر خوان برویم
صبح ها وقتی خورشید در میاید
متولد بشویم
هیجان ها را پرواز دهیم
روی ادرک، فضا، رنگ، صدا،
پنجره، گل، نم بزنیم
آسمان را بنشانیم میان دو هجای هستی
ریه را از ابدیت پر و خالی بکنیم . . .!

چشم خود بستم که دیگر،
چشم مستش ننگرم،
ناگهان دل داد زد:
دیوانه، من می بینمش

سلام دوستان روز عید سعید غدیر خم بر همگان مبارک باد. روز خوبی داشته باشید.
خورشید خجالت زده شد روز غدیر
در رشک رخ نبی و سیمای امیر
پس چهره برافروخت به ذکر صلوات
تفسیر بشد وگرنه آن دم تکویر
عید سعید غدیر خم مبارک باد

💜دوستان مهربانم
💗عصرتون پربار
💜و لحظاتتون شیرین
💗براتون عصری آرام
💜ولی پرشور و زیبا
💗و پراز لحظه های شیرین
💜آرزو می کنم
💗عصر زیباتون بخیر

حرف دلت رو بگو بهم
ولی هرگز نگو حرف دلم تويي که من مثل دلم زود باور نیستم

زندگی رسم خوشایندی است
زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ
پرشی دارد اندازه ی عشق
زندگی چیزی نیست که لب طاقچه ی عادت از یاد من و تو برود
زندگی حس غریبی است که یک مرغ مهاجر دارد
زندگی سوت قطاری است که در خواب پلی می پیچد
زندگی مجذور آیینه است
زندگی گل به توان ابدیت
زندگی ضرب زمین در ضربان دل ماست
زندگی هندسه ی ساده و یکسان نفس هاست.

انالله و اناالیه راجعون
متاسفانه ماه چهره خلیلی بازیگر محبوب ایران دار فانی را وداع گفت
این ضایعه باورنکردنی و تلخ را تسلیت

ها غزل بانو! برایم شعر عالی پست کن
عکسی از شبهای قبل از خشکسالی پست کن

آنقدر دور از توام، رفته بهار از خاطرم
چند تا از غنچه های سرخ قالی پست کن

خسته می چرخم در این ویرانهء غرق سکوت
پاکتی از بوسه های خشک و خالی پست کن

با همان حافظ که در میخانه راهت داده بود
لحظه ای خلوت بکن، تعبیر فالی پست کن

پیش مردی که نگاهش تشنهء سرسبزی است
تکه ای از خاک گندمزار و شالی پست کن

از گلویم آب خوش پایین نرفته، تشنه ام
چشمه ای، دریاچه ای، نهر زلالی پست کن

راستی من بی نشانم، تمبر بر پاکت نزن
می رسد روزی به من، پس بی خیالش! پست کن

گل من ناز نمودی ، چه سلامی چه علیک!!!

دل مارو "تو" شکستی ، چه سلامی چه علیک!!!


آن زمانی که دلم پیش دلت بود گرو

رفتی با غیر نشستی ، چه سلامی چه علیک!!!

روزهای رفته که برنگشت.
دعاها که اثر نکرد.
فاصله‌ها که پر نشد.
خواب‌ها که تعبیر نشد.
تو که نیامدی.
تو که مهربان نشدی.
تو حتی نگران هم نشدی.
نیامدی، نشد.
اما تمامِ این‌ سالها به من آموخت دیگر منتظر نباشم.
منتظرِ هیچ قولی،
هیچ حرفی،
هیچ ایده‌ای،
اندوهِ نداشتنت، به من آموخت آنقدر قدرتمند هستم که از نبودن‌ها و نشدن‌ها، نخواهم مُرد.
آموخت، منتظر نباشم و با اعتماد به خودم جلو بروم نه با تحسین و تشویق دیگران، نه با وابستگی و منتظرِ دیگران بودن و این بزرگترین هدیه‌ی تو بود.
هدیه‌ای که نتوانست مرا به تو نزدیک کند اما توانست مرا به خودم نزدیک كند...