زنده ماندن و زندگی کردن وقتی که هیچ چیز دور و بر آدم عوض نمیشود خیلی دشوار است حتی اگر بتوانی روحت را از مرگ برهانی، هر روز که میگذرد بی حرکتی پیرامون برایت سختتر و دردناک تر میشود
زندگی؟ دیگران؟ هی! چه اهمیتی داری؟ خودت زندگی نیستی؟ دیگران بدون تو زندگی می کنند و بدون تو زندگی خواهند کرد. آیا فکر می کنید که کسی به شما نیاز دارد؟ تو نان نیستی، چوب نیستی و هیچکس به تو نیازی ندارد
همه ما را باید قهرمان خواند برای انکه همه ما مرگ را فراموش میکنیم ،زندگانی ما تراژدی سیاهی ست که با خوشی و سرور دلپذیری همراه است سرنوشت وقتی مارا در برابر خود بی زبان احساس کند بیشتر می آزارد.
جنتلمن کسیه که تو هر شرایطی کنارته. مستیتو می بینه، گریه کردنتو می بینه، چین و چروک و تَرَکای بدنتو می بینه، نقصاتو می بینه. می دونه بلد نیستی برقصی، می دونه با کفش پاشنه بلند مشکل داری. می دونه دیوونه ای، متفاوتی و ممکنه شبیه بقیه دخترا نباشی و سلایقت فرق کنن ولی با همه اینا بهت می گه تو با شخصیت ترین و قشنگترین آدمی هستی که توی دنیا هست و جوری باهات رفتار می کنه که انگار دختری جز تو رو نمی بینه!
کسی که به راستی جنتلمن باشد حتی اگر تمام هستی خود را ببازد نباید پریشانی در خود ظاهر سازد. قدر پول باید به اندازهای نزد یک جنتلمن ناچیز باشد که نبودش نتواند آرامش او را برهم زند.
اگر خواستید قدرت مرد رو ببینید: به پول، ماشین و ظاهرش نگاه نکنید! به لبخند زنی که کنارش زندگی میکنه نگاه کنید مردی که دو متر قد داره اما نمیتونه زنش رو خشنود و خوشحال کنه، نه قدرتمنده و نه جنتلمن…