کاش دنیا دست زن‌ها بود، زنها که زاییده اند؛
یعنی خلق کرده اند و قدر مخلوق خودشان را می‌دانند…
قدر تحمل و حوصله یکنواختی و برای خود هیچ کاری نتوانستن را…
شاید مردها چون هیچ‌وقت خالق نبوده‌اند،
آن‌قدر خود را به آب و آتش می‌زنند تا چیزی بیافرینند.
اگر دنیا دست زن‌ها بود جنگ کجا بود؟

روزتون عالی

در برف، سپیدی پیداست . آیا تن به آن می دهی ؟ بسیاری با نمای سپید نزدیک می شوند که در ژرفنای خود نیستی بهمراه دارند

ایـــن روزها ســـردم مثل دی… مثل بهمن… مثل اسفند… مثل زمـــستان
احــساسم یـــخ زده… آرزوهایم قــندیل بسته…
امیــدم زیر بهمن ســرد احساسم دفن شده…
نـــه به آمـــدنی دلخوشم و نـــه از رفـــتن کسی غمگین…
ایـــن روزها پـــر از “ســکوتم”