ای که در فصل خزان بینی مرا با پشت خم، این زمستان را مبین، ما هم بهاری داشتیم، این نیز بگذرد

امیدوارم جادوی برف قلب شما را با عشق، شادی و خوشبختی پر کند

عمر برف است و آفتاب تموز
اندکی ماند و خواجه غره هنوز …

زمستان است
زمین برفی و فصل زمستان
هوای ابری و درگیر باران
نمای مردۀ بی روح و بی جان
درختان، شاخه های لخت و عریان
شبیه دسته ای روح پریشان –
سفید ِ قله های ِ کوهساران
فضای خلوت ِ کوچه – خیابان
عبوری با قدمهای شتابان
نگاه از منظری در مه گرفته
سلام دستها در جیب پنهان
زمستان است زمستان است زمستان
هوا سرد است سرها در گریبان

زمستان آمد
باز هم ابر زیبا نقل های سفید پاشید
نامش را برف گذاشتند
و زمستان آمد
من دیدم نقلی را که ابر پاشید
انگار که عروسی هستیم
عروسی ابر، که با تکه کردن خود نقل می سازد

زمستان سپید رنگ از راه رسید…
آمدنت مبارک زمستان زیبا

ایمان بیاوریم
ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد
شروع فصل زمستان

طلوع روشن راهت همایون
رسید اسب زمستان یالش از برف
دومین روز دی ماهت همایون

امیدوارم روزای زمستونیت
مثل دل من که از عشق تو لبریزه گرم باشه
روزای زمستونیت قشنگ